Over osteopathie, reguliere behandelingen en nog meer: “Er kan dan wel een bordje staan met ‘Rome’ erop, maar dat wil nog niet zeggen dat je er komt”

Binnen het kader van alternatieve geneeswijzen is osteopathie toch wel een van de meer geaccepteerde en onderbouwde varianten. Ralph van Lieshout (35) is eerst opgeleid als fysiotherapeut en is daarna osteopaat geworden; met een heldere blik, afgewogen complimenten en onverbloemd kritiek laat hij zich uit over zijn ervaringen in het vakgebied.

Osteopathie is een manuele therapie waarbij de beweeglijkheid van weefsels en structuren in het lichaam (o.a. gewrichten, botten en organen) wordt gestimuleerd. Er komen geen medicijnen of apparaten aan te pas: enkel de handen van de osteopaat doen het werk. In de behandelkamer waar ik Ralph spreek staat dan ook een behandeltafel, een replica van de wervelkolom en een kast met handdoeken, boeken en verschillende replica schedels erin. Zijn praktijk is licht, schoon en ruimtelijk: niet heel anders dan de gemiddelde reguliere doktersruimte. Ralph komt uit het Zeeuwse Axel, maar heeft nu al een aantal jaar een osteopathie praktijk in Zoetermeer. Met zijn collega en goede vriend Jeroen Kop runt hij de zaak.

“Wij weten precies wat we van elkaar kunnen verwachten en wat niet”, vertelt Ralph. Dat is soms wel eens anders; er zijn genoeg osteopaten die zich in een bepaald spectrum van de osteopathie begeven waar hij zich totaal niet in thuis voelt. De kadering van het vakgebied is dan ook iets wat hem soms wel frustreert. “De osteopathie heeft nog geen goede beroepsprofilering. Wat doe je nou wel en wat doe je nou niet? En wat is nou gewoon verboden? Dat zie je bij de fysiotherapie ook nog niet. Tegenwoordig zijn ze allemaal aan het dry needlen en weet ik veel wat”, zegt hij, “En er zijn collega-osteopaten die dan niet snappen waarom we niet regulier zijn. Nou, ik wel. Alles heeft zijn grenzen natuurlijk, ook je osteopatisch handelen. En dat heeft volgens mij niet zozeer te maken met iets wat je in je opleiding leert.”

Ralph 3

Ralph aan zijn bureau in de praktijk

In zijn werkveld ziet hij collega-osteopaten, die soms al veel langer in het vak bezig zijn dan hij, die handelingen uitvoeren die hij niet plausibel of zinnig vindt en waar hij daarom vaak niet eens aan denkt. “En je hebt misschien wel wat grijze gebieden, goed, maar die laten we dan in het midden. Op een gegeven moment ga je gewoon voor jezelf verder en oefen je je vak op jouw manier uit” vertelt hij.

Ralph heeft eerst fysiotherapie gestudeerd in Utrecht, maar wilde daarna nog niet stoppen met studeren. Daarom heeft hij nog één jaar, in het kader van gezondheidswetenschappen, fysiotherapiewetenschap gedaan aan de Universiteit van Utrecht. Tegen die tijd had hij gehoord van de osteopathie en was zijn interesse geprikkeld. Toen is hij in Gent, aan de International Academy of Osteopathie (I.A.O.), voltijd osteopathie gaan studeren. In 2007 studeerde hij af en is hij nog iets meer dan 4 jaar werkzaam geweest in een osteopatenpraktijk in Terneuzen, voor hij zijn eigen praktijk in Zoetermeer had opgestart.

Met de opleiding die het I.A.O. bood was hij tevreden. “De fysiotherapie heeft dezelfde professionaliteit qua opzet van opleiding, maar bij de osteopathie verwachten ze wel veel meer kennis. Van anatomie, van fysiologie, van neurologie. Een fysiotherapeut weet wat dat betreft de helft niet van wat een osteopaat wel weet. Dus qua lading en dosis moest je er meer tijd aan spenderen dan dat je aan bijvoorbeeld gezondheidswetenschappen moet doen. Want als je het wetenschappelijke deel goed kent, dan ben je wel ongeveer klaar. Bij de osteopathie moet je het uit je hoofd kennen, moet je het kunnen dromen. En waar je in Nederland bij 7 van de 10 vragen goed een 7 krijgt, zeggen ze bij de osteopathie ‘hoezo is die andere 30% niet belangrijk?’ en dat is heel goed. Dat is sowieso de Belgische mentaliteit qua scholing”, vertelt hij.

Bij de osteopaat kun je behandeld worden voor een breed scala aan verschillende klachten. Meestal zijn de klachten die behandeld worden chronisch, maar ook met acute problematiek kan gewerkt worden. De indicaties verschillen van rug- en/of nekpijn, migraine of whiplash tot buikpijn, slechte darmwerking en menstruatieproblematiek. Binnen de wetenschap is er nog geen hard bewijs voor de werking van osteopathie, maar volgens Ralph is het ook gewoon voor een groot deel logica: “Als ik hier iemand binnen krijg en die zegt ‘vanochtend ademde ik heel diep in en toen bleef dit steken’, ja, dan is dat gewoon een rib die geblokkeerd zit en dan kun je wel zeggen dat je eerst even een artikeltje op moet zoeken, maar dat is gewoon een kwestie van hup, los maken. En dat is geen wetenschap, dat is gewoon pure logica. Dat is hetzelfde als dat je zegt ‘ja ik heb jeuk aan mijn neus, ik krab en het gaat over’.”

Maar er zijn ook een boel dingen binnen de osteopathie die niet ‘gewoon logisch’ of evidence-based zijn. Ralph kan zich er persoonlijk bijvoorbeeld niet in vinden dat sommige osteopaten beweren hele kleine, fijne dingen te kunnen voelen in organen. Je kunt zeker wel dingen voelen, zoals verklevingen, spanningen bij het middenrif of dingen in de darm, maar echt niet alles. “Maar ik kan natuurlijk altijd alleen maar voor mezelf spreken en niet voor mijn collega’s”, voegt hij toe. Ook zijn er osteopaten die zich mengen in ziektebeelden waar Ralph zich liever niet mee bemoeit. ADHD bijvoorbeeld, of ziektebeelden die vaag of slecht te diagnosticeren zijn. “Mensen zijn bang voor de geitenwollensok, maar horen ook wel dat osteopathie echt werkt en merken dat we veel kennis en kunde hebben en dat wij het totaalplaatje zien. Dat is wel een sterkte.”

Evidence-based werken is ook niet de heilige graal, volgens Ralph. Het brengt namelijk veel beperkingen met zich mee. “De fysio verhaalt zich op evidence-based medicine. In principe heel goed om dat na te streven. Maar wat brengt dat ook? Een heleboel beperkingen. Beperkingen in denken, beperkingen in handelen; je beperkt jezelf. Plus een gemiddeld fysiotherapeut is ook helemaal niet capabel om goed onderzoeken van elkaar te scheiden, welke goed zijn en welke slecht. En dat proberen ze wel een beetje te doen. Dus waar komt het op neer: oefentherapie. Kun je je knie niet buigen? Tja, buigen maar. Het komt op een heel simplistisch model neer, want dat is dan wel evidence-based. En kom je met hoofdpijn of met rugpijn is het ‘hier een naproxen’, dan kun je wel overal met naproxennetjes gaan gooien. Dan kun je ze beter direct de wachtkamer al in gooien. En ja, dat is een pijnstiller, dat is evidence-based. Maar oorzakelijk gezien heeft dat weinig effect”, aldus Ralph.

Ralph 1

Ralph met mijn moeder als model

Het maakt hem verder niet uit dat zijn vakgebied het ‘alternatieve’ label draagt. Volgens hem vind je in de alternatieve tak en reguliere tak beide zin en onzin en goede behandelingen en slechte behandelingen. Het is dan ook een kunst om zelf uit te vogelen waar je als patiënt mee te maken hebt. Ralph: “Dat is heel lastig. En een referentie van iemand anders is ook nog niet per se iets waard. Ja, of je naar een goeie garage gaat of een slechte, daar moet je ook gewoon zelf bij zijn. En sommige mensen zijn gewoon een speelbal der maatschappij. Die komen bij die garage en die horen dat de carburateur, 6 bougies en 16 aandrijfriemen kapot zijn, terwijl er maar één aan zit. Ja, dokken maar.”

Als mensen bij hem komen die zich, in zijn ogen, laten bedonderen door behandelaars, zegt hij dat dan ook altijd gewoon. Maar uiteindelijk moeten mensen natuurlijk zelf weten wat ze willen. “Tsja. Voor ieder wat wils. Dat geldt voor de hele industrie en een boel onzinnige producten. Mensen lopen tegenwoordig in appjes te kijken of ze al moe worden. In het weekend naar de IKEA gaan vind ik ook belachelijk. Dan ben je ook knettergek. Maar ja. Het heeft ook allemaal zijn bestaansrecht. Onzinnige producten, onzinnige beweringen, onzinnige beloftes… Van mij mag je het schrappen maar je moet het niet verbieden. Als jij naar Jantje Smit wil luisteren ook prima, maar doe dat alsjeblieft op je eigen kamer.”

Ook kun je volgens Ralph bij geen enkele interventie zeggen ‘baat het niet dan schaad het niet’, want je doet altijd wel íets. “Je moet gewoon zelf nadenken met die cortex van je. Maar ja, dat is misschien ook makkelijk gezegd. Ik kan niet meer denken als leek. Ik heb op de basisschool heel lang gedacht dat als je de mens door midden sneed, het een soort leverworst was. Een soort gummy. Vrij simpel model. Nu weet ik meer, dus is je belevingswereld ook anders. En qua behandeling zijn er een miljoen wegen naar Rome. Maar ja. De een kan ontzettend lang duren en de andere kan toch leiden tot de afgrond. En dan kan er wel een bordje staan met ‘Rome’ erop, maar dat wil nog niet zeggen dat je er komt” aldus Ralph. redpillbluepill transparant mini

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s