Tot nu toe: regeltjes en richtlijnen

Om dit blog van iets meer context te voorzien en om haar in perspectief te plaatsen kun je hier wat achtergrondinformatie vinden. In deze post ga ik dieper in op de kennis die we tot nu toe hebben over de alternatieve tak van de geneeskunde, in de hoop dat dat mijn toekomstige blogposts ten gunste zal komen. Het wordt een vogelvlucht over het onderwerp, waarbij ik verschillende aspecten uit- en toe zal lichten.

Om te beginnen is het waarschijnlijk handig om een definitie te plakken aan het begrip ‘alternatieve geneeswijzen’. Want wat zijn dat precies? Wat valt daar onder en wat valt daar niet onder? En wie bepaalt dat?

Per definitie zijn alternatieve geneeswijzen de geneeswijzen die afwijken, anders zijn en niet regulier of gebruikelijk zijn ten opzichte van de ‘normale’ geneeswijzen. Ook impliceert het dat de methoden geen wetenschappelijk bewezen werking hebben, omdat geneeswijzen over het algemeen alleen als ‘regulier’ erkend zullen worden als dat bewijs er is.

Deze erkenning komt van verschillende kanten. Het is een grijs gebied, waarbij het onduidelijk is vanaf welk punt iets nou ‘normaal’ is. Verschillende instanties spelen een rol in dit proces, maar alsnog doet het voor mij allemaal erg arbitrair aan. Ten eerste speelt de publieke opinie een rol. Wanneer iedereen er vanuit gaat dat alternatieve geneeswijzen niet werken, zal er ook weinig vraag zijn naar meer (wetenschappelijk) onderzoek naar deze methoden en zullen overheidsinstanties ook minder snel geneigd zijn dergelijk onderzoek te financieren of te erkennen.

Daarnaast valt er iets voor te zeggen dat de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport haar aandeel heeft in het erkennen van methoden en geneeswijzen. Deze conclusie trek ik uit het feit dat de minister ook specialisaties binnen de geneeskunde moet erkennen voor ze geregistreerd kunnen worden en eventueel titelbescherming kunnen krijgen. Dit hangt nauw samen met de wetgeving rond de geneeskunde.

Wetgeving
Het eerste onderscheid tussen alternatieve en reguliere geneeskunde is gemaakt in 1865, met de Wet op de Uitvoering der Geneeskunst (WUG) die nog door kabinet Thorbecke is neergezet. Met die wet werd bepaald welke medische handelingen tot de reguliere geneeskunde werden gerekend, werd er een artsexamen geïntroduceerd en werd het uitoefenen van geneeskunst door onbevoegden strafbaar. In de praktijk handelden alle alternatieve genezers toen als een verlengstuk van een reguliere arts, dus onder de verantwoordelijkheid van de bevoegde arts. In 1993 kwam er een nieuwe wet als vervanging op de WUG: de wet BIG (Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg). Met deze wet kreeg iedereen de mogelijkheid om zorg te verlenen, op eigen verantwoordelijkheid. Ook kwamen er meer mogelijkheden voor mantelzorgers. Om kwaliteit te waarborgen en risicovolle handelingen in te dekken zijn er een aantal ‘voorbehouden handelingen’ opgesteld die alleen uitgevoerd mogen worden door bevoegden. Hieronder een overzichtje van wat er onder deze voorbehouden handelingen valt en wie het mag uitvoeren.

Voorbehouden handelingen BIG

de voorbehouden handelingen volgens wet BIG

Aangezien maar 1,2% van de in Nederland geregistreerde artsen vervolgens verder gaan op alternatief gebied, en het aantal alternatieve genezers veel hoger ligt dan dat, kun je er vanuit gaan dat de meeste alternatieve genezers niet bevoegd zijn om dergelijke voorbehouden handelingen uit te voeren. In bijvoorbeeld Duitsland ligt dit weer heel anders, wat je terug kunt zien in deze blogpost. Klaus Ross was daar volledig bevoegd om injecties toe te dingen en infusen aan te leggen. Wat ook lastig is, is dat er geen eenduidige wet is in de Europese Unie over alternatieve geneeskunde. In principe zou je in het ene land opgepakt kunnen worden voor het onwetmatig uitoefenen van de geneeskunst, terwijl je daar in een ander land wel compleet bevoegd toe bent. Het Verdrag van Rome zou zulke taferelen juist tegen moeten gaan.

In Nederland wordt er van alternatieve genezers ook verwacht dat ze zich houden aan de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst (WGBO) wat neerkomt op het vertrouwelijk en integer omgaan met je patiënten, hun dossier en gegevens. In deze wet is ook geregeld dat je patiënten toestemming moet vragen voor je iets doet, dat je ze inlicht over eventuele risico’s en dat patiënten altijd hun eigen dossier in mogen zien.

Zorgverzekeraars
Verder hebben verzekeringsmaatschappijen erg veel invloed op de toegankelijkheid en erkenning van alternatieve geneeswijzen en behandelaars. Immers, wanneer iets goed vergoed wordt zijn mensen sneller geneigd het te proberen. Zorgverzekeraars mogen helemaal zelf bepalen wat ze vergoeden en wat niet, waarmee ze zich vaak ook onderscheiden van andere zorgverzekeringsmaatschappijen. Er zijn verzekeraars die in hun aanvullende verzekering amper alternatieve genezers hebben staan die vergoed worden (en het verschilt ook nog hoeveel procent van de behandelkosten ze vergoeden) en anderen hebben er juist relatief veel in staan. In de basisverzekering zal je sowieso geen alternatieve geneeswijzen of -middelen vinden. Ik vroeg me af of er een richtlijn was, criteria die zorgverzekeraars hanteren om bepaalde geneeswijzen wel te vergoeden en anderen niet, maar toen ik de mannen achter Zorgwijzer aan de telefoon had vertelden ze me dat verzekeraars het helemaal zelf mogen weten.

Nagenoeg alle zorgverzekeraars hanteren wel het principe dat de alternatieve behandelaars die vergoed worden bij een beroepsvereniging moeten zijn aangesloten (bijvoorbeeld een vereniging voor acupuncturisten) die voldoet aan hun voorwaarden. Het is voor alternatieve genezers niet verplicht om aangesloten te zijn bij zo’n beroepsvereniging, maar in de praktijk is het dus wel aan te raden, omdat je anders sowieso niet in aanmerking komt bij een verzekering om vergoed te worden.

Ook handig om te weten: bij vergoedingen vanuit de aanvullende verzekering – dus ook voor alternatieve geneeswijzen – betalen cliënten geen verplicht eigen risico of wettelijke eigen bijdrage.

Opleiding
Beroepsverenigingen stellen vaak eisen aan hun leden. Bij elke beroepsvereniging is er de verplichting om lid te zijn van een organisatie die een klachtenregeling en/of tuchtrecht kan verzorgen. Wanneer die organisatie voldoet aan de kwaliteitseisen van de Stichting Tuchtrecht Complementaire en alternatieve Zorg (TCZ), kun je ook lid worden van de TCZ. Sommige beroepsverenigingen regelen dit stuk zelf, of via de zelfstandige Klachtencommissie Alternatieve Behandelwijzen.

Naast de regels rond klachten en tuchtrecht stellen veel beroepsverenigingen ook eisen aan de opleiding van hun leden, om de kwaliteit te waarborgen. Sommige verenigingen verzorgen die opleidingen zelf, maar het komt ook vaak voor dat het particuliere beroepsopleidingen zijn. Het zijn in de regel geen opleidingen die gegeven worden aan universiteiten, hogescholen of in het paramedische veld. Uit een Kamerstuk van 29 oktober 2009 blijkt dat de Nederlandse overheid wel eist dat de opleidingen van HBO-bachelorniveau zijn. Het Centrum voor Post-Initieel Onderwijs Nederland (Cpion) toetst en accrediteert de kwaliteit van deze beroepsopleidingen, op initiatief van grote zorgverzekeraars (daar heb je ze weer!).

Wanneer je als alternatieve genezer zo’n opleiding hebt genoten, kun je je laten registreren in het Register Beoefenaren Complementaire en alternatieve Zorg (RBCZ) en bij de Stichting Registratie Beroepsbeoefenaren Aanvullende Gezondheidszorg (SRBAG). De eerdergenoemde BIG-registratie is alleen mogelijk wanneer je ook regulier apotheker, arts, fysiotherapeut, GZ-psycholoog, psychotherapeut, tandarts, verloskundige of verpleegkundige bent. Heel weinig alternatieve genezers zijn dat: 90% van de leden van alternatieve beroepsverenigingen heeft geen artsendiploma.

Binnen dit blog houd ik het handige lijstje met alternatieve geneeswijzen in mijn hoofd die deze website op een rijtje heeft gezet. Naast dit lijstje zijn er ook nog een boel ongeregistreerde en minder bekende alternatieve geneeswijzen. Het Centraal Bureau voor de Statistiek noemt de volgende alternatieve genezers expliciet in hun meest recente cijfers over alternatieve behandelaars: chiropractor, homeopaat, acupuncturist, osteopaat, natuurgenezer, magnetiseur of paranormale genezer, fytotherapeut of kruidengenezer, antroposoof en gebedsgenezer of religieus genezer. De rest schaart het CBS onder de noemer ‘andere alternatieve genezer’. Op dit blog staat ook een infographic waar je deze gegevens van het CBS terug kunt vinden. redpillbluepill transparant mini

Advertenties

De zaak Klaus Ross en het middel 3-BP

Afgelopen week is de zaak rond de Duitse natuurgenezer Klaus Ross uitgebreid in het nieuws geweest. In zijn kliniek in Bracht, vlak over de grens bij het Limburgse dorpje Swalmen, heeft hij tussen 25 en 27 juli vijf mensen een preparaat van 3-Bromopyruvat (3-BP) toegediend in de lijn van hun alternatieve behandeling. Binnen enkele dagen zijn drie van die vijf mensen overleden, waarvan de overige twee in levensgevaar verkeerden en onder verdere behandeling van een reguliere arts zijn gesteld.

Afgelopen vrijdag heeft het Duitse Openbaar Ministerie bekend gemaakt onderzoek te doen naar de zaak. Al even daar voor heeft de Duitse inspectie voor de gezondheidszorg aangifte gedaan tegen Ross. Hij wordt nu verdacht van dood door schuld en/of zware mishandeling in meerdere gevallen. Ook is zijn kliniek doorzocht, waarbij patiëntendossiers en medicamenten zijn bekeken. Het is nog niet zeker of 3-BP daadwerkelijk de doodsoorzaak was.

De drie overleden personen bestaan uit één Vlaamse vrouw uit Beveren, een Nederlandse vrouw uit Wijk en Aalburg en een Nederlandse man uit Elspeet. De Nederlandse vrouw van 43 werd in de kliniek behandeld voor borstkanker en is, volgens de Duitse politie, onder verdachte en onopgehelderde omstandigheden gestorven. Kort voor ze stierf klaagde ze over hoofdpijn en maakte ze een verwarde indruk, zo melden verschillende nieuwsbronnen, daarna was ze niet meer aanspreekbaar.

Na een oproep van de politie hebben 26 mensen uit Duitsland en Nederland zich gemeld die ook behandeld zijn in de kliniek. Volgens de politie bestaat voor hen alleen een “concreet gezondheidsrisico”. Volgens NU.nl en het Brabants Dagblad reageerde de kliniek op hun website geschrokken. Het lijkt er echter op dat de website nu uit de lucht is gehaald. De kliniek zou hebben gemeld alle medewerking te willen verlenen bij het onderzoek en te betreuren dat de media alternatieve medicijnen, en specifiek deze kliniek, neerzetten als verantwoordelijk voor de dood van (toen nog) één van hun patiënten. Ook zouden ze hebben laten weten dat ze patiënten aanraden onder behandeling te blijven bij hun reguliere arts en vooral een alternatief te willen bieden als aanvulling op hun normale behandeling.

Op de deur van de kliniek hangt al dagen een briefje dat de kliniek ‘door omstandigheden’ gesloten is. Ook is Klaus Ross niet bereikbaar, meldt het Brabants Dagblad. Ross heeft zijn kliniek in Bracht sinds 2014, met een vergunning die is verleend door de regionale overheid in Krefeld. Volgens die vergunning mag hij infusen en injecties toedienen. Volgens het OM was hij dus ook bevoegd om zijn patiënten te behandelen met 3-BP. In Nederland zou hij dat niet hebben gemogen. Hier is volgens de wet BIG vastgesteld dat alleen mensen met een bevoegdheid (waar hij niet aan voldeed) injecties mogen toedienen of infusen mogen aanleggen. Ross was voorheen een technicus die ziekenhuisapparatuur verkocht en zich daarna is gaan specialiseren in natuurgeneeskunde. Zijn kliniek in Bracht was gespecialiseerd in de alternatieve behandeling van kanker.

3-BP
Het middel 3-BP is geen regulier middel. Verschillende oncologen hebben laten weten dat het middel gevaarlijk en nog onvoldoende getest is. 3-BP kun je zien als een glucoseblokker, wat funest kan uitpakken voor je metabolisme. In feite is het zelfs chemotherapie, omdat je een belangrijk cellulair proces remt in de hoop daardoor meer kankercellen te verliezen dan gezonde cellen. Het is al meer dan 80 jaar bekend dat snel groeiende, kwaadaardige vormen van kanker gebaat zijn bij veel glucose. Bij de afbraak van die glucose wordt de glucose omgezet in energie (om te groeien) en, bij een tekort aan zuurstof, ook in melkzuur. Deze zuurstofloze (anaerobe) verbranding is minder efficiënt dan de zuurstofrijke variant en levert dus minder energie op.

3-BP 1

3-BP

Kankercellen gebruiken, ook wanneer er ruim genoeg zuurstof is, vaker anaerobe verbranding bij het omzetten van glucose. Zo wordt er veel energie verspild. Kankercellen hebben vaak zelfs glycolysewaarden (de hoeveelheid glucoseverbranding) die 200 keer groter zijn dan die van gezonde cellen. Vermoedelijk vallen mensen met een gevorderd stadium van kanker hierdoor ook veel af. Door een middel te gebruiken dat glucose blokkeert ga je dus ook de groei van kanker tegen. “Helaas” hebben we glucose ook nodig voor een hele hoop andere processen in het lichaam. Spiercellen kunnen glucose bijvoorbeeld ook erg goed gebruiken en zenuwcellen kunnen zelfs alléén maar glucose gebruiken. De glucosetoevoer compleet blokkeren zou dus een slecht plan zijn.

Naast de uitgesproken tegengeluiden voor 3-BP zijn er ook mensen die het middel veelbelovend vinden. In wetenschappelijke artikelen uit 2012, geplaatst in The Journal of Bioenergetics and Biomembranes, spreken ze over een “fast acting, promising, powerful, specific, and effective “small molecule” anti-cancer agent”. In de juiste dosering zou 3-BP alleen de kankercellen het vermogen om te groeien (glucose) ontnemen, en zou het daarbij weinig tot geen effect hebben op de gezonde cellen. Onder andere Peter Pedersen, professor in de biochemie en oncologie aan de Amerikaanse Johns Hopkins University School of Medicine en de Nederlander Harrie Verhoeven (werkzaam bij het Wageningen University & Research centre) hebben meegewerkt aan dit onderzoek.

3-BP 2 klein

3-BP (3D-model)

Harrie Verhoeven heb ik kunnen bereiken, zodat ik hem wat meer kon vragen over 3-BP en zijn ervaringen daarmee. Hij wilde direct benadrukken dat de casus waar hij zich in het onderzoek en bij het artikel op gericht heeft niet te vergelijken is met de handelingen van Klaus Ross. We hebben het over hetzelfde middel, 3-BP, maar het is niet bekend hoe Klaus Ross met het middel omging, hoe hij zijn patiënten precies behandeld heeft en wat hun fysieke toestand was. Verhoeven vindt 3-BP nog steeds een veelbelovend middel, maar vindt ook dat er nog veel onderzoek ontbreekt. Hij wil niet speculeren over wat Klaus Ross gedaan zou kunnen hebben of wat er mis zou kunnen zijn gegaan en distantieert zijn positieve ervaringen met 3-BP van de handelingen van Ross. “In het artikel staat duidelijk vermeld dat het een middel is dat gevaar op kan leveren en dat het door deskundigen, in de juiste formulering toegediend moet worden. Daar hebben we ons heel erg duidelijk over uitgelaten”, vertelt Verhoeven.

Juist om dergelijke handelingen zoals die van Ross te voorkomen hebben ze bepaalde informatie in het artikel weggelaten. “We hebben een casus beschreven en hebben daarbij zorgvuldig vermeden om adviezen te geven voor anderen, omdat er gewoon nog heel veel onderzoek moet gebeuren. Een casus zoals die beschreven is, is ook geen experiment, maar een laatste poging om iemands leven te redden. Het was een doelgerichte behandeling om iemand met een zeer zeldzame vorm van kanker te helpen met een middel wat in dierproeven op exact die zeldzame vorm van kanker goede resultaten liet zien. Wat wij deden is beoordeeld en goedgekeurd door een ethische commissie en voldeed aan alle voorwaarden om deze behandeling uit te mogen voeren. In het artikel staat niets over de dosering of formulering en het is toegediend met een techniek die alleen door een buitengewoon gespecialiseerde interventieradioloog uitgevoerd kan worden. Ook vond het plaats in een hospitaal, in een universiteitskliniek met alle voorzieningen. Dus we hebben wat dat betreft alle risico’s die er nog waren zo ver mogelijk weten te beperken”, aldus Verhoeven. redpillbluepill transparant mini

“Ik was eerst ook sceptisch, maar kwam toch steeds terug bij Reiki”

Rond Kasteel Keukenhof strijkt jaarlijks het festival Castlefest neer, waar ik dit jaar opnieuw vrijwilligerswerk heb gedaan. Per toeval ben ik langs de tent van Blue Roses gelopen, die onder de bezoekers en vrijwilligers bekend staan om hun fantastische voetmassages. Toen ik er langs liep viel het me op dat er op het bordje voor de tent nog iets anders vermeld stond naast de voetreflexmassages: reiki. Ik greep mijn kans aan om een praatje over reiki te maken met de vrouw achter Blue Roses: Marjoleine Stoutjesdijk (58).

Het eerste dat je opvalt in de tent van Blue Roses is de heerlijke geur van aromatische olie waar mee gemasseerd wordt. Binnen in de witte tent worden de wanden gesierd door doeken met blauwe, mandala-achtige patronen erop. Er staat een rekje midden in de tent waar verschillende eigen producten uitgestald staan, met aan weerszijden behandeltafels met blauwe handdoeken. Voor de tent staat een tafeltje met visitekaartjes, wat proefproducten en een mandje met hapklare cakejes die je zo mee mag nemen.

Blue Roses 1

De tent van Blue Roses op Castlefest

Marjoleine verwelkomt me en rondt nog even haar behandeling met de vorige klant af, die zichtbaar ontspannen de tent weer verlaat. Op Castlefest geeft ze geen reiki behandelingen, vertelt ze, omdat mensen daar toch onverwachts erg emotioneel van kunnen worden en zelfs huilbuien kunnen krijgen. Dat wil ze mensen niet aan doen die daarna nog moeten feesten. Soms doet ze wel een reiki-EHBO’tje op het festival, bij vrijwilligers of andere mensen die er eventjes doorheen zitten, zodat ze net genoeg energie krijgen om weer door te gaan.

In haar praktijk in Voorhout geeft ze wel uitgebreide reiki behandelingen en geeft ze ook opleidingen en cursussen, omdat ze opgeleid is tot reiki-master en haar kennis graag doorgeeft. Zelf omschrijft ze reiki als een uitwisseling van energie, die vanuit de levenskracht van alles om je heen door het medium (de beoefenaar) naar de ontvanger stroomt. Het medium verliest hierdoor zelf geen energie en kan zich juist ook opgewekter gaan voelen, omdat hij of zij op deze manier ook energie ontvangt.

De vorm van reiki die Marjoleine uitoefent heet reiki Tera-Mai, wat impliceert dat ze naast het element aarde ook in de andere drie elementen is ingewijd. Dit klinkt misschien wat vaag, dus ik zal het iets verder toelichten. Reiki betekent, letterlijk vertaald vanuit het Japans, ‘kracht van de zon’, waarbij ‘ki’ in het woord staat voor ‘kracht’. Door je hand op iemand te leggen kan je met reiki allerlei dingen helen: van lichamelijke klachten tot mentale of emotionele moeilijkheden of spirituele blokkades. Naast deze handopleggingen spelen ook symbolen een grote rol. In principe kan iedereen reiki geven en ontvangen, maar door een actieve inwijding tot beoefenaar te volgen kun je wel krachtigere reiki gaan geven. Dit komt doordat je als medium dan meer open staat voor alle energiestromen om je heen.

Blue Roses 2

Marjoleine in haar tent

De fundatie van reiki ligt bij de Japanse theoloog Mikao Usui, die uit nieuwsgierigheid voor de genezingen van Jezus onderzoek ging doen naar genezingen via handoplegging. Aan het einde van de negentiende eeuw onderzocht Usui oude boeddhistische symbolen, in Sanskriet geschreven teksten, verbleef hij in een Zen klooster en is hij gaan mediteren op een heilige berg bij Kyoto. Na 21 dagen op deze berg te hebben gezeten, veranderde er plots iets en besefte hij zich dat hij levensenergie kon doorgeven aan anderen.

Usui gaf zijn kennis en technieken door aan verschillende opvolgers, onder wie de vrouw Hawayo Takata. Het was in die tijd echter nog niet gebruikelijk dat vrouwen überhaupt van kennis werden voorzien, dus toen er voor Takata een uitzondering werd gemaakt hebben ze haar ook niet álle kennis meegegeven. Alleen de kennis over het element aarde werd haar toevertrouwd. Takata was de eerste die de kennis van reiki heeft verspreid over de wereld. De kennis kwam via haar terecht in Hawaii, daarna in Canada en de VS en vervolgens in Europa. De ‘gewone’ reiki die daar ontstaan is beperkt zich dus ook tot het element aarde.

Later, in de jaren ’90, besefte men zich dat er nog een hoop informatie miste. De Amerikaanse Kathleen Milner heeft de ontbrekende kennis, in de vorm van elementen en symbolen, vervaardigd en omschreven in haar boek. Ze heeft nieuwe symbolen toegevoegd aan het element aarde en heeft daarnaast de andere drie elementen ook een plekje gegeven. Het geheel van de overige drie elementen wordt ook wel ‘seichem’ genoemd. De drie elementen dragen ook nog aparte namen an sich: water heet Sophi-El, vuur heet Sakara en lucht heet Angelic Light. Ten slotte heeft Milner een vaste procedure omschreven voor het inwijden van nieuwe beoefenaars van reiki en seichem en heeft ze het gehele systeem Tera-Mai genoemd. Men zegt dat Tera-Mai een krachtigere versie is van de oude Usui-reiki.

Tot zo ver de achtergrond. Natuurlijk vroeg ik me vervolgens wel af hoe zoiets dan voelt. Wanneer Marjoleine iemand een reiki behandeling geeft, voelt ze vaak tintelingen en warmte en ziet ze soms dingen. Regelmatig, maar niet altijd, voelt ze ook precies waar de blokkades zitten bij iemand. “Ik heb bijvoorbeeld laatst iemand behandeld en tijdens die behandeling kreeg ik ineens last van mijn oor. Het voelde alsof er iets in zat en het begon ontzettend te jeuken. Toen heb ik aan haar gevraagd of ze toevallig last had van haar oor. ‘Ja’, zei ze. ‘Toevallig het rechter?’, vroeg ik. En dat was zo! Dus dat voel ik wel aan”, vertelt ze. “Soms, wanneer ik hier die voetmassages geef voel ik ook dat mensen erg slecht geaard zijn. Last van koude voeten en alles. En soms, wanneer mensen dat willen, zet ik dan het symbool van aarde onder hun voeten. Ik heb mensen gehad die een jaar later terug kwamen en zeiden dat ze nooit meer last hadden van koude voeten. En daar doe je het voor. Als mensen na een jaar terug komen, dan weet je: het werkt wel degelijk.”

Blue Roses 3

Marjoleine Stoutjesdijk

Een overdosis reiki bestaat niet, omdat iedereen precies de hoeveelheid krijgt die er nodig is. Ook mag je reiki alleen maar geven wanneer iemand je daar expliciet toestemming voor geeft. Marjoleine is nu al bijna 10 jaar bezig met reiki en is er zelf bij terecht gekomen via haar man, die er via meetings mee in contact kwam en het daarna zelf wilde leren. “Ik was eerst ook sceptisch hoor”, vertelt ze me, “maar ik kwam toch iedere keer weer terug bij die reiki.” Toen haar man al door ging met leren voor de tweede graad van reiki, heeft zij eerst nog gewacht. “Ik ging op mijn gevoel af. Pas zeven maanden later had ik het gevoel dat mijn verleden een plekje had. Ik heb echt een rot verleden gehad, maar dat maakt verder niet uit. Ik zat niet meer in de slachtofferrol en ik kon het een plekje geven, het deed me niets meer. En toen ging ik puzzelen waar dat nou precies vandaan kwam, en ik kwam steeds terug uit bij reiki. En toen ben ik door gegaan”, vertelt ze. Nu doet ze het vooral omdat ze graag voor mensen wil zorgen en ze met reiki al erg veel mensen heeft kunnen helpen. “Ik heb laatst voor het eerst iemand van het roken af geholpen in samenwerking met reiki. Het was een experiment, en het heeft gewerkt. We hebben nu een nieuw experiment lopen om iemand af te laten vallen met reiki”, aldus Marjoleine.

De meerwaarde van een alternatieve behandeling ligt volgens Marjoleine bij het feit dat de meeste natuurlijke behandelingen altijd goed zijn voor je lichaam en dat sommige mensen juist slecht reageren op de chemie. “Ook de uitdrukking ‘alternatief’ of ‘regulier’ is eigenlijk al fout”, zegt ze, “omdat het alternatieve, het natuurlijke, er altijd al was en je het reguliere, chemische, nu pas hebt gekregen. Het zou eigenlijk andersom moeten zijn.” Wat volgens haar het beste werkt is de combinatie van regulier en alternatief. “Je kúnt kanker genezen met reiki. Het gebeurt weinig, maar het kan. Maar als je een behandeling neemt bij een oncoloog en je neemt er reiki bij, dan kan het elkaar versterken. Dat doen ze tegenwoordig in Amerika. Daar werken nu ook reiki-mensen in het ziekenhuis. En als iemand iets gebroken heeft mag je geen reiki geven totdat iets goed gezet is, maar daarna mag je het reiki geven en dan heelt het sneller. Dus je moet het combineren, het aanvullen met elkaar”, aldus Marjoleine. Tegen sceptici zou ze zeggen dat ze het gewoon eens moeten proberen en dat ze zich er voor open moeten stellen, maar dat ligt er ook aan hoe eigenwijs mensen zijn. “Je hoeft niets te ervaren, maar je kan alles ervaren”, concludeert ze. redpillbluepill transparant mini